Moh’un düğününün arkasından

Bugün ilk defa davetli olarak bir nikah törenine katıldım.
Birkaç gözlemimi yazmak isterim.

Moh’un nikahı saat 12:00 deydi ama biz biraz erken gittik.
Nikah salonunun önü ana baba günü,
Çünkü her yarım saatte bir nikah var.

Salonun dışarısını ben ne kadar fotoğraf ve videolarda yansıtmak istesem de,
Kendi gözlerinizle görmeniz lazım.

Bambaşka bir dünya,
Çocuklar, yetişkinler,
Rengarenk bir dünya,
Dışarıda farklı farklı yerlerde yan yana gelenler
Dans ediyorlar.

Kimiler fotoğraf çektiriyor, videolar çekiliyor.
Kimse kimseye karışmıyor,
Kimse kimsenin ne giydiği ile ilgili değil.
Dekolte kıyafetler de var, yerel kıyafetler de,
Saçı başı bağlılar da var, son model şapkalar takarak gelenler de.

Sırası gelen gruplar içeriye giriyor,
Bizdeki gibi bir başka kapıdan çıkıyor.

Sinir yok,
Stres yok,
Herkes de anlam veremediğim bir neşe,

Öyle mutlular, birbirlerine saygılılar ki,
Hayran hayran seyrediyorsunuz sadece.

Çocukların hemen hemen hepsi öyle tatlı kıyafetler giymişler ki,
Bazı gelin ce damadın arkadaşları aynı tip kıyafet giymişler.

Düşündüm de,
Sizi geren, sıkan hiçbir şey yok.
Seyredip keyif alıyorsunuz.

Bir kez daha inandım ki,
Bu ülkenin insanları sadece mutlu olarak yaşamıyorlar,
Çevrelerine de mutluluk yayıyorlar.

Bu mutluluk tanımımın parayla ilgisi olmadığını tahmin edersiniz.
Sevgi, saygı, tevazu içeren şeyler bunlar.

Yine bir kez daha,
Şükrettim.
Böyle güzel bir ülkede,
Böyle güzel insanların arasında yaşadığım için.

Bu hislerimi zaman zaman dile getirdiğim için,
Bugüne mahsus yazmadığımı takip eden arkadaşlarım bilecektir.
Sadece bugün bir kez daha
Bu görüşlerimi perçinlemiş oldum sanırım.

Sevgilerimle,