Hazar’la sohbetler

Hazar’la sohbetlerden bir demet sunayım 🙂

Ben 1986 da evlendim, 2000 de boşandım.
Oğlumun bende kalış hikayesini anlatmıştım.

Tabii çok doğal olarak kadın arkadaşlarım oldu.
Ama çok uzun bir süre Hazar ile hiçbir kadın arkadaşımı tanıştırmadım.

Hazar Lise 2 deyken,
Sene 2003,
O zaman beraber olduğum kadın arkadaşımı tanıştırmayı düşündüm.
Köpeği vardı, çok anlayışlı birisiydi.
Ama nasıl tanıştıracağımı iyi hesaplamam gerekiyordu.

Haftada bir gün Ortaköy’de gittiğimiz Ocakbaşı vardı.
Akşam orada bahsetmeyi planladım.
Tepkisinin ne olacağını bilemediğimden,
Nasıl heyecanlıyım anlatamam.

Yemek geldi,
Ben bir kadeh rakı söyledim,
Kendimi iyice hazırladım.
O karşımda kebapları götürüyor, ben bir şey yiyemiyorum.

Sonunda,
Hazar dedim, sana bir şey söyleyeceğim.
Baktı şöyle bir tamam söyle dedi.

Benim dedim bir kadın arkadaşım var.
Öyle heyecanla tepkisini izliyorum ki,
Kafasını bile kaldırmadı,
Kebapları götürmeye devam ediyor, durmadı bile.
Eee dedi sadece.

Tamam bir tepki bekliyorum, hazırım da,
Beklediğim bir sürü tepkiden hiçbirisi bu değil.

İşte dedim, sana da söylemek istedim.
Tamam dedi,
Sonra hiç beklemediğim bir tepki geldi.
Anlamadım baba, bu kadar zamandır ilk defa mı kadın arkadaşın oldu dedi.

O anı siz düşünün,
Nasıl bir psikoloji ile başladığımı ve olayın nereye geldiğini.
Rahatlamak bir yana, bir garip oldu.

İşte dedim sen de arzu edersen tanıştırmak istiyorum seninle,
Tabii olur, ne zaman dedi.

Ve sohbet bu şekilde devam etti.

Yani diyeceğim,
Çocuklar çok zeki artık,
Onlar artık belli bir yaştan sonra sadece çocuğunuz değil, bir birey.
Onlar ile bazı şeyleri rahatlıkla konuşabilmek gerek,
Onlara bazı şeyleri anlatabilmek gerek.

Biz boşanmadan önce Hazar’a belli etmemek için neler yapardık.
Yıllar sonra Hazar’a sormuştum, anlıyor muydun bir şeylerin yolunda gitmediğini diye.
Tabi ki anlıyordum, aynı evde yaşıyoruz, siz ne kadar belli etmemeye çalışsanız da, ben boşanacağınızı biliyordum demişti.

Bu sohbetleri şimdi Hazar 35 yaşına geldiğinde,
Rahatlıkla paylaşabiliyorum,

Sizler de çocuklarınızla mutlaka konuşun,
Mutluluğunuzu da, mutsuzluğunuzu da,
Siz belli etmemeye çalışsanız da,
Onlar anlıyor, biliyor, hissediyorlar.

Sevgilerimle,