Menu

O günleri özlüyorum

Sizi bilmem ama ben bu karelere bakınca çok üzülüyorum.

On binlerce şehit verdik, bu vatanı kurtarmak için neler yapılmadı ki…

Vatan kurtuldu, Cumhuriyet kuruldu, sonra ayağa kalktık…

Fabrikalar kurduk o fakir halimizle, borçlarımızı ödedik.

Kadına, Çocuğa, Eğitime, Bilime, Sanata öyle önem verdik ki, Dünyaya kafa tutan bir nesil yetiştirdik.

Din ve Devlet işlerini ayırdık, Laikliği getirdik, Türkçe’yi getirdik, Medeni Kanunu getirdik.

Bütün Dünya savaştayken, Yurtta Sulh, Cihanda Sulh dedik, bu ülkeyi savaşa sokmadık, parçalatmadık.

Dünyanın örnek gösterdiği bir ülke olduk.

Köylümüz halkın efendisiydi, Türkiye’nin her tarafında üretim yaptık, hayvancılık yaptık.

Terbiyeliydik,
Efendidiydik,
Naziktik..

Kadınlar sokakta elbise, şapkalar ile..
Erkekler sokakta takım elbise, kravat takarak gezerdi…

Çocukları severdik..
Hayvanları severdik.
Birbirimizi severdik..

Komşularımızı severdik..
Beraber toplanır, yemek yer, çay içer, şarkılar türküler söylerdik.

Nereden nereye geldik böyle…

Şu ana kadar yukarıda saydıklarımdan hangisi kaldı?

Teknolojiye ayak uydurmuş..
Siyasetin elinde oyuncak olmuş ..
Ayrışmış, ayrıştırılmış, parçalanmış,
Birbirini sevmeyen hatta hain, düşman gören insanlar olduk.

Anlamak mümkün değil…
Kabul etmek ise çok ağır..

Ben o günleri yaşamak istiyorum..
Ben o zamanı özlüyorum…

İçimden döküldü..
Biliyorum ki..
Bir çoğumuz, ayrıştırmadan söylüyorum, bir çoğumuz..

Böyleyiz…
Ama izin vermiyor bu siyasiler..
Maalesef …

Benzer Yazılar

YORUMUZU BIRAKIN