Galatasaray
Fenerbahçe

Hem ezeli rekabet
Hem ebedi dostluk

Sene 1996.
Yani 24 yıl önce.

Bir iş için Londra’dayım.
Toplantım bittikten sonra
Şimdi rahmetli Musa Ağabeyin evinde toplanacağız.

Çünkü
Akşama futbol ziyafeti var.

Bu arada ben, Musa Abi ve orada bulunan yaklaşık 13 15 kişi
Hepimiz Galatasaray’lıyız.

Futbol ziyafeti neden?
Çünkü akşama Fenerbahçe Manchester’a geliyor.
Manchester United ile oynayacak.

Manchester United
Kendi sahasında Old Trafford’da
Tam 40 yıldır yenilmemiş.

Biz de Galatasaray’lıyız ya..
Fenerbahçe’nin hezimetini bekliyoruz.

Neyse..
Hepimizde, formalar, bayraklar.
Bekliyoruz Fenerbahçe kaç yiyecek diye ..

Maç 0-0 gidiyor.
Dakika 82
Elvir Boliç denen adam topa bir vurdu.
Ağlarla buluştu.
GOLLLLLLLLLLLL

Size o anı anlatamam, gerçekten görmeniz gerekirdi.

Hani o lafta hezimet için bekleyen..
Hani o lafta 5 olur, 6 olur diyen
BİZLER

Nasıl bir havaya zıplama..
Nasıl bir sevinç.
Nasıl bir sarılma ..

Sevinçten ağlayanlar oldu ..
Ve maçın sonunun..
Son 10 dakikasını
Birbirimize sarılarak, dualar ederek geçirdik.

Maç bitti..
İnanılmaz bir sevinç.
Sokaklara fırladık hemen.
Zaten ev Türklerin ağırlıkla yaşadığı bir semtti.

İnanın bana saatlerce kutlandı o Londra’da.
Sonra da arabalara atladık..
Londra’ya şehir merkezine gittik..
Piccadilly’nin oralar Türk Bayrakları
GS, FB, BJK bayrakları ile dolmuştu .

Yani diyeceğim..
Neyin kavgasını yapıyoruz.
Niye birbirimizi kırıyoruz..

Neyse..

Bu anımı yazmak istedim..
Sevgilerimle,