Çocukluğumuz

Parası yokmuş gibi davranan insanlar yemek talep ediyor,
O kişi parasız yardım ediyor falan
Veya benzeri videolar,
Binlerce benzer video
Ve çok büyük beğeniler topluyor.

O videoları seyrederken,
Aklıma hep şu geliyor.

Bundan 30 sene önce, 40 sene önce,
Ortada Internet falan yokken,
Ellerimizde cep telefonları yokken,
Yaşadığımız hayatın içinde,
Bu yardımlar o kadar çok yapılıyordu ki,

Herkes birbirine yardım ederdi,
Kimse de bunları göstermezdi.

Benim çocukluğumda annem evde kaç kişiye elbiseler dikmiş, hırkalar örmüştür.
Babam kaç çocuğu okutmuş, kaç eve yemek yardımı yapmıştır.
Sokakta canınız bir şey mi istedi, paranız mı yok,
Hemen verirlerdi,
Kimse kimseye yaptığı yardımdan bahsetmezdi.

Kendi kendimize yaşardık,
Kimsenin DİN ile bir alıp veremediği yoktu.
Kimse kimsenin alevi mi, değil misini düşünmez hatta bilmezdi.
Konuşulmazdı böyle şeyler.

Çocuklar olarak basit ama eğlenceli oyunlar oynardık.
Çelik çomaktan tutun da, saklambaça,
Tekerlek çevirmekten tutun da, yakantop oyunlarına kadar,
Çocukluğumuz sokakta geçerdi.

Tecavüz, dayak, şiddet, taciz
Bunları hiç bilmezdik, duymazdık.
En azından bugünün 50 60 yaşları ve sonrası böyle yaşadı.

Bugün bakıyorum da,
Herkes burnundan soluyor,
Etraf Din simsarları le dolmuş,
Abuk sabuk demeçler,

Bizler böyle değildik,
Ama maalesef bugünlerde bunları yaşıyoruz…

Sevgi ve Saygılarımla,