Boykot deyince
Ben size başka bir boykot hikayesi anlatayım.
Sene 1980
Kocaeli DMMA okuyoruz.
Okul tamamen ilk açıldığı 1976 yılından beri SOLCU.
O yüzden okulda hiç kavga olmuyor,
Sadece farklı fraksiyonlar var, arada tartışıyorlar ama
Öyle yumruklu falan kavga yok.
O zaman KDMMA’nın toplamı 250 kişi falan,
Çünkü sadece Elektrik ve Makine bölümleri var.
Hepimiz sınavlara odaklanmışız,
Çalışıyoruz deliler gibi,
Bunlardan birisi de benim,
Bütün sınavlarımı vermişim,
Bir tek Yüksek Frekans Tekniği sınavım var,
Onu da verirsem mezun olacağım.
Bazı planlar yapılmış,
Dayım Almanya Berlin’de,
Haluk mezun olunca Almanya’ya gelsin, ona burada güzel bir iş buluruz falan diyor.
Heyecanımız büyük yani,
Benim gibi tek dersi kalan başkaları da var.
Haziran sonunda sınav olacak ve biz mezun olacağız.
O sırada yoğun da bir siyasi harita ve tartışmalar var.
Sonunda Sol grup liderleri bir araya geldi ve karar aldı.
Son imtihanı boykot ediyoruz dediler.
Herkes de uymak zorunda.
Uyduk tabii, o dönem KDMMA Boykottan dolayı hiç mezun vermedi.
Ama Üniversite yönetimi ayaklandı, nasıl boykot edersiniz falan filan derken,
Polis geldi, ben dahil yaklaşık 150 kişi göz altına alındık.
Sabaha kadar ifadelerimiz alındı ve sonra serbest bırakıldık.
Artık Eylül dönemini bekleyeceğiz derken,
12 Eylül 1980 askeri darbe oldu iyi mi 🙂
Darbeden 1 hafta sonra Üniversite sınavları açtı,
Biz de girdik ve 1980 Eylül mezunu olduk.
Tabii bizim planlar falan hep yattı.
Bu arada söylemeliyim ki rahmetli babacığım da İzmit Cumhuriyet Başsavcısı.
Tabii ben poliste sorguda bundan hiç bahsetmedim 🙂
Aradan 1 yıl falan geçti, ben çalışmaya başladım,
Almanya işim çıktı yine. Pasaport almam lazım.
Müracaat ettim, SAKINCALISIN raporu geldi.
Meğer o boykottan sonra Devlet bizi yani tüm o 150 kişiyi mahkemeye vermiş.
Kimsenin haberi yok, mahkemede devam ediyor,
Pankart asmaktan tutun da, polise mukavemete kadar bir sürü suç.
Babam da bunu duyunca,
Getirtti dosyayı, inceletti, ne bize ulaşan var, ne avukatımız var.
Zaten o 150 kişi de artık okul bitirmiş dağılmış, öyle boşta duruyor dosya.
Hakim ile konuşarak, davayı birlikte incelediler ve beraat kararı vererek dosyayı kapattılar.
O 150 arkadaşımdan çoğunun bundan haberi bile olmadı 🙂
Tam 44 yıllık bir anı 🙂
Bir boykottan nereye…




YORUMUZU BIRAKIN
Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.