Ben de çocuklarımızın gülmesini istiyorum

Çok şey mi istiyoruz,
Şu gülen çocuklar kadar mutlu olamıyoruz.
O kadar içtenler ki,
Altı üstü bir fotoğraf karesi,
Ama yüzlerine bakın,
Bir tane SAHTE gülümseme göremezsiniz,
Neyse onu yansıtıyorlar.

Dün balkondan seyrediyorum,
Üç dört çocuk,
Kendi aralarında sohbet ediyorlar,
Nasıl bir neşe hakim anlatamam size,
Nasıl gülüyorlar, eğleniyorlar kendi kendilerine.

Öyle kıskandım ki,
O dünyalarının içinde olmak istedim.
Ne anlatıyorlar da böyle birbirlerine,
Bu kadar neşeli olabiliyorlar.

Üstleri başları yırtık,
Ayaklarında eskimiş terlikler,
Ama DÜNYA umurlarında değil.

Neşeli olmayı unuttuk,
Gülmeyi unuttuk,
Artık gülen, neşeli insanları gördüğümüzde,
Özlem duyduğumuz şey,

Ben de ülkemin insanlarının, çocuklarının gülmesini istiyorum.