7 Şubat yazısı

Dün gerçekten çok acı bir gündü,
Yaşanmış acılar bir kez daha yaşandı.
1 sene boyunca yapılanlar, yapılmayanlar,
Yaptık, yapacağız denilenler.
Gerçekler, yalanlar

Ne kadar acı değil mi,
11 şehir, yok olan yaşamlar, anılar, aileler,

Deprem olduktan sonra verilen sözler,
Alınan, alınmayan önlemler
Gözler önüne serildi.

Ama bana göre en acısı, beni en çok etkileyeni,
Oy uğruna, seçim uğruna söylenen siyasi demeçlerdi.

50 binden fazla canın yok olduğu bu depremde,
Kimse istifa etmedi, bildiğim bir tek Kızılay Başkanı bıraktı, o da sosyal medyanın gücüyle.

Seçimlerin hepsini kazansalar o bir tek canı geri getirebilirler mi?
Deprem seçim malzemesi olur mu?
Ama bu ülkede olur,
Bu ülkede her şey olur, yapılır.
Kimsenin de sesi çıkmaz.
Çünkü bu ülkede Siyaset her şeyin üstündedir.

O günleri anımsayın,
Milyarlarca dolar yardımlar yapıldı,
Ne oldu o paralara?
Sorulduğunda vatan haini oluyorsun da,
Gerçekten kimse merak etmiyor mu?

Acı bir gündü ama artık acımızı bile yaşayamıyoruz,
Tek yapabildiğimizi de yaptık dün,
Unutmadık, unutmayacağız, unutturmayacağız dedik.
Paylaşımlarımızı da yaptık.

Kaldığımız yerden devam,
Çünkü şu anda bu acılardan daha önemli bir şey var,
Seçimler…

Mandalinalar fırlatıp,
Çorbalar vereceğiz, hatta belki yanında pilav bile olacak.

Geçenlerde yazmıştım,
Tekrar yazayım.

Verin bütün oylarınızı AKP’ye.
Bütün Belediye Başkanlıklarını AKP kazansın.
Çok ciddi söylüyorum.
Yaşadığınız şehir canlansın,
Devlet yardım etsin,
Belediye Başkanı ne isterse, hemen olsun.

Yoksa şehrinize yazık olacak,
Garip kalırsınız,
Yolunuz olmaz, Ödenek alamazsınız.

Hatta bence seçime bile gerek yok,
Aynı Bakanları atadığı gibi,
AKP Genel Başkanı kimi nereye istiyorsa atasın.
Acılar bitsin, Fıtrat devreye girsin.

Ne diyeyim artık..