1974 Murat 124

1974 Kandıra
Babam savcı,
Ben Lisede,
Kız kardeşim İlkokuldayız.
Annem Ev hanımı, çalışmıyor.

O güne kadar hiç arabamız olmamış,
Hadi ben daha 15 yaşındayım,
Babam koca savcı, o zaman 36 yaşında,
Hayatında hiç arabası olmamış.

Bir Cuma akşamı babam eve geldi,
Yemekle yendi, toparlandı,
TV karşısına geçtiğimizde,
Babam,
Haluk yarın sabah senle bir yere gideceğiz dedi.
Neresi, ısrar şu bu ama söylemedi.
Sürpriz dedi.

Bütün gece gözüme uyku girmedi,
Sürpriz de nasıl bir sürpriz,
Acaba ne diye düşü düşün dur.

Sabah kahvaltımız yapıldı.
Sonra babamla yürüye yürüye Çarşıda bir yere geldik.
Bir Tuhafiye dükkanı,
Babam girince ayağa kalktılar falan,
Uzatmamayım,
Çıktık,

Kapının önünde de bir araba var,
O zamanların en güzel arabası,
MURAT 124, beyaz.

Babam haydi bin dedi,
Böyle hayretle baktım babama,
O zaman öyle demedim çünkü ” Nasıl Yani ” diye bir laf meşhur değildi o zamanlar ama o tarz bir bakış yani 🙂

Ve arabamız oldu,
Şahane bir Murat 124.

Ben şoförlüğü Murat 124 te öğrendim yani 🙂
Ehliyet sınavına da Murat 124 le girdim.

Bir de Murat 124 anım olsun dedim 🙂
Sevgilerimle,

Not : Görsel Google’dan, o zamandan maalesef hiç fotoğrafım yok :(((