İnternet olmayınca

Dün İnternet gidince,
Bizim çalışan genç nesil arkadaşlarımızın bayağı morali bozuldu.
Öyle ya,
Whatsapp yok,
Sosyal medya yok
Mail yok.
Ne yapacaklarını şaşırdılar.

Bizim kuşak içinse,
Çok problem değil.

Onlara fırsattan istifade biraz çocukluğumu ve bizim zamanlarımızı anlattım.

Ben 1959’luyum.
Yani ben İnternet ile – 1994 kabul edersek,
35 yaşında tanışmışım.
1980 de mezun olup çalışmaya başladığımı da düşünürsek,
Zaten 21 yaşımdan 35 yaşıma kadar 14 sene Internet olmadan çalışmışım.

Çocukluğum sokaklarda geçmiş,
Televizyon – o da siyah beyaz – evimize 1974 te girmiş..
Ondan öncesi RADYO..
Arkası yarınlar, şarkılar, türküler…

Hani bazen bizim kuşak için ŞANSSIZ falan derler,
Ben katılmıyorum,
Bizler sokakta oyunlar oynayarak büyüyen,
Nefretin, şiddetin, ayrımcılığın ne olduğunu bilmeyen bir nesiliz.
En büyük kavgamız mahalle maçlarında olurdu.
Gazoz kapakları ile, misketler ile oynayarak büyüdük biz.
Her tarafımız toz içinde kalırdı eve döndüğümüzde,
Çelik çomak oynar, çember çevirirdik.

O yüzden arada İnternet falan kesilince
Ben hiç üzülmem..
Gelirse gelir, gelmezse sağlık olsun der geçerim.

Hatta bilen arkadaşlarım var,
Tatile falan çıkarsam, kapatırım internetimi,
Tatilimden keyif almaya çalışırım.

Dün bizim ekibe bunları anlattım,
Biraz şaşkınlıkla dinlediler 🙂