Kankam , İstanbul ve Mercan

Dün akşam evde maç seyrederken
Canım kankam UNER YILDIR aradı.

Kendisi Ataköy’de oturur.

Kadıköy’deyim kankam dedi.
Biraz değişiklik olsun diye geldim.
Şimdi burada seninle olmak vardı dedi.

Nasıl güzel geldi o araması,
Çok özledim gerçekten Kadıköy’ü, çok severim.
İstanbul’da Ataşehir’de yaşarken,
Her Cuma veya Cumartesi
Bir akşamımı mutlaka Kadıköy’de geçirirdim.
Bazen yalnız, bazen arkadaşlarımla.

Bir de aşağıdaki fotoğrafı atmış,
Burası da çok sevdiğim ve arada kankamla buluştuğumuz
Mercan Kokoreç.

Ama ondan daha çok kankamı özlediğimi fark ettim.
Oturup saatlerce sohbet etmeyi.

Onun çok sevdiğim ve beni çok derinden etkileyen bir sözü vardır.

Eşi kanserden vefat ettiğinde,
Ona psikolojik terapi almasını söylüyorlardı arkadaşları.
Onun da bir yanıtı vardı.

“Hayatımı kankamdan çok daha iyi bilen birisi yok, konuşmaya ihtiyacım varsa, onunla konuşurum, beni ondan daha iyi kimse tanıyamaz, bana ondan daha iyi kimse gelemez.” demişti.

Biz yaklaşık 40 yıldır arkadaşız.
1986 da Netaş’ta başlayan dostluğumuz hiç kesilmeden devam ediyor.

Benim oğlumun adı da Hazar,
Onun oğlu 3 yıl sonra doğdu, o da Hazar koydu adını.
Bizim dostluğumuzu şimdi Hazar’lar götürüyor, götürecekler.

Bu arada biraz Kadıköy’ü sordum.
Her yer dolu Kankam dedi,
Senin Nisan Balık dolu, Mercan dolu.
İnsan seli var Kadıköy’de…

İstanbul ve Kanka özlemim tavan yapmış demek ki,
Yakında inşallah gelmeyi planlıyordum.
Dün akşam biraz daha motive oldum 🙂

Canım kankam çok sağ ol aradığın için.
Nasıl iyi geldi anlatamam.

Sevgilerimle,