Uzun bir süredir yalnız yaşayan, evlenmeyi düşünmeyen insanlara en çok sorulan soru sanırım, yaşlanınca ne yapacaksın oluyor.

Yani aslında sorunun altında yatan anlam, sana kim bakacak, kim ilgilenecek, suyunu kim verecek, yemeğini kim hazırlayacak, hastalansan, başına bir şey gelse ne yapacaksın?

Doğru, bir çoğumuz hayat arkadaşı diyerek evleniyoruz, sadece kendimiz ile değil, birbirimiz ile ve çocuklarımızla da ilgileniyoruz, kendimize ve onlara iyi bir gelecek hazırlayabilmek için çabalıyoruz, koşturuyoruz.

Ancak, madalyonun bir de öbür yanı var.

Evlilik müessesini yaşayanlar ile yaşamayanlar arasında müthiş bir anlam kargaşası var. Hiç evlenmeyen birisinin yaşama ve evliliğe bakış açısı ile, evli olanın ve boşananın arasında da büyük farklar var. Dolayısıyla soruyu soranın medeni durumu bu konuyla direk bağlantılı.

Bekar birisinin bu soruyu sorup yanıtlarınızı özümsemesi farklı, evli birisinin özümsemesi farklı, boşanmış birisinin özümsemesi farklı olur.

Evlilik kolay bir karar değil, o kararı verirken ve EVET dediğiniz insanı seçtiğinizde aslında yaşam biçiminizi seçiyorsunuz. Sevdiğiniz, aşık olduğunuz, mutlu olduğunuz birisi ile bundan sonra, ölene kadar birlikte yaşayacağız sözü veriyorsunuz. O yüzden çok kolaylıkla, tanımadan, bilmeden, güvenmeden bu kararı kolaylıkla almanız olanaksız.

Eğer boşandıysanız da, aynı kararı almak o kadar kolay değil, çünkü bir noktadan sonra sadece sizin yaşamınızı veya sevgilinizin yaşamını değil, bir önceki birlikteliğinizdeki yaşamınızdan gelen artılarınızı, yani çocuklarınızı da düşünmek, psikolojilerini iyi anlamak zorundasınız. Sizin sevginiz sadece yeterli değildir, sizinle birlikte yaşayan varlığınızı, varlıklarınızı da düşünmek zorundasınız.

Birisine gereksinim duyacağınızı düşünerek evlenmenin sizce yaşı olur mu? Yani yaşlandığım zaman yanımda kimse olmazsa ben ne yaparım diyerek evlenir misiniz?

Ben genelde birlikteliklere öne çıkartan yazılar yazıyorum, evlilik düşmanı olduğum zannedilmesin, sadece belki iki yaşamı da yeterince yaşadığım için kendimce bir denge kurmaya ve objektif bir şekilde gözlemlerimi aktarmaya çalışıyorum. Yoksa mutlu, keyifli evlilikler yapan, evlilikleri hala çok mutlu devam eden bir sürü de arkadaşım var, Allah bozmasın hep devam etsin, sonsuza kadar da mutlu olsunlar.

Birlikteliğini sevgi ve güven üzerine kurmuş insanlar ister evli, ister bekar, ister boşanmış olsun her zaman mutludurlar, yeter ki karşısında onu anlayan ve aynı derecede seven ve güvenen birisi olsun, öyle birisi ile beraberseniz, o insan siz yaşlandığınızda da yanınızda olacaktır.

Sevgilerimle,