Çevreme bakıyorum da, ne kadar çok yalnız kişi var. Herkes ilişkiden korkar ve kaçar hale gelmiş. Neredeyse ilişkisinden yana canı yanmayan yok. Herkesin ayrıldığı ilişkisi veya son ilişkilerinde neden neredeyse aynı.

Güvensizlik ve Aldatma.

Güven konusunda da aldatma konusunda da daha önce de aklıma gelenleri yazmıştım, ancak artık iş gerçekten çığırından çıkmış gibi geliyor bana.

Bir arkadaşım kötü biten ve ayrıldığı bir ilişkisinin arkasından dedi ki; bundan sonra hiç kimseye güvenmeyeceğim. En güvendiğim kişi tarafından aldatıldım.

Ben bu güven ve aldatma olayında kimi haklı bulup, kimi haksız bulacağımı da şaşırdım. Bir kere ister erkek olalım, ister kadın, fazlasıyla çabuk güveniyoruz diye düşünüyorum. Belki ilişkinin başlama ve devamının getirdiği heyecanla çok fazla irdelemiyoruz, aynı heyecanı sürekli duyacağımızı varsayıyoruz.

Halbuki yaşam ve ilişkiler bir sürpriz.

Bir arkadaşımın geçen gün söylediği bir söz çok hoşuma gitti.

Yaşam ve sevgili sana sunulan bir hediye paketi. Kurdelasını açmadan önce içinde ne olduğunu asla bilemezsin, açtıktan sonra neye sahip olacağını öğrenirsin.

Ne kadar doğru, aslında ben aynı sözlerin devamını da getirmek istiyorum. Açtınız hediye paketini ve karşınıza sizin için alınmış bir şey çıktı. Bu şey her neyse sevip sevmemek, yaşamınıza sokup sokmamak da sizin elinizde değil mi? Beklediğiniz bir şey mi, beklemediğiniz bir şey mi? Sevdiğiniz ve size hitap eden bir şey mi, değil mi? Yani sonuçta hala sizin elinizde her şey.

Sonuçta diyorum ki, güven zamanla gelişen bir duygudur, lütfen yaşadığınız ilişkinin başlangıcına bakarak hemen güvenmeyin. Tabi karşınızda ki insanla da yaşamınız tamamen şüpheler üzerine kurun demek değil bu.

Bir arkadaşım 3 aylık bir ilişkisi üzerine evlilik kararı alabileceğini söylediğinde biraz hızlı olmadı mı dedim. Epeyce konuştuk. Sonra bir ara dedi ki, ” Haluk, bu kişi bizim ilişkimiz henüz 3 haftalıkken ben bir gece rahatsızlandım, beni hastaneye o götürdü ve yanımdan hiç ayrılmadı”.

Bence de hele bugünün Türkiye’sinde mükemmel ve asil bir davranış. Bu açıdan bakarsanız arkadaşımın beğeni ve mutluluk duygusuna söyleyecek bir şeyim yok.

Peki, ben bir başka açıdan bakacağım.

Normal olan bu değil mi zaten?

Yani hayatınıza sokmaya karar verdiğiniz, sizin sevgiliniz olan bir kişinin zaten bu anlamda sizin yanınızda olması gerekmiyor mu? Kim olacaktı ki başka? Onun için siz onlarca insan arasından o kişiyi seçip yaşamınıza sokmaya karar vermediniz mi? Bu şekilde davranarak sizin hiç beklemediğiniz bir davranış mı gösterdi de, sizin için bu çok özel ve önemli oldu?

Bunu o arkadaşım veya kişisel olarak sormuyorum tabi. Okursa beni yanlış anlamasın, asla da sevgilisinin yaptığını küçümsemiyorum. Sadece belki eskisi gibi kibar ve anlayışlı şeyler yaşamadığımız için normal olması gereken şeyler bize çok özel geliyor diye düşünüyorum.

Sevgilerimle,