Günaydın Arkadaşlarıma,
 
Bugün çok kısa keseceğim, çünkü ben artık yazmaktan gerçekten çok yoruldum ve çok üzülüyorum.
 
Dün adını bile anımsamadığım bir sözde Dini Liderin Atatürk hava Limanında karşılanışını seyrettim.
 
Öylece seyrettim, belki seyredenleriniz vardır, burası Türkiye’mi diye geçirdim içimden. Nasıl bu duruma geldik…
 
Nasıl bu kadar Dünyada olan bitenden uzak, medyamızla, iş adamımızla, çalışanlarımızla, işçimizle, bürokratımızla, siyasetçimizle nasıl bu kadar DİN odaklı bir yönetim ve çevresi içinde kaldık.
 
Facebook anımsattıkça bakıyorum, iyiye doğru giden hiç bir şey yok, iki sene önce, dört sene önce, altı sene önceki paylaşımlarıma bakıyorum, her sene daha kötüye gitmişiz ve gitmeye devam ediyoruz.
 
Herkes bir şey yapmak lazım diyor da, seçilmiş güçlü siyasetçiler, demokrat iş adamları, yüzlerce Sosyal Platformu, demokrat Avukatları, siyasetçilerinin hiç bir şey yapamadığı bir ülkede, bireysel olarak insanlar ne yapabilir? Ne yapabiliriz?
 
Hani fantezi olarak konuşuyoruz ya, gerçekten BİRİSİNİN veya BİRİLERİNİN öne çıkıp, bu HALKI arkasına alabilmesi lazım, yoksa bugün %50 olan bu kitle, çok yakında %70 – %80 olarak Anayasayı değiştirecek, sonrasını düşünemiyorum bile …
 
Umarım böyle olmaz desem de, gelişmelere bakınca, içimdeki umutlar günden güne eriyip gidiyor.
 
Sevgiler & Saygılar