Ben ilişkileri biraz şirketler arasında yapılan anlaşmalara benzetirim.
İki şirket iş yapmak için bir anlaşma taslağı hazırlarlar, her iki tarafta kendi
menfaatlerini en iyi koruyacakları anlaşmayı imzalamak ister, sonuçta karşılıklı
maddeler üzerinden gider gelirler, cezaları da ilave ederek anlaşmayı imzalar,
el sıkışır ve işe başlarlar. Her anlaşmanın bir süresi olur, 1 sene, 2 sene ve
genelde anlaşmaların sonuna herşey yolunda giderse şu kadar süre daha
uzayacaktır ibaresi konur.
Sonra ne olur? Anlaşmalar, üzerinde " Anlaşmalar " yazan bir klasöre konur ve
saklanır.
Her şey yolunda giderse, her iki tarafta karşılıklı olarak anlaşmadaki şartları
yerine getirirse sıkıntı olmaz, her iki şirkette kendi açısından başarılı,
huzurlu ve kazançlı bir dönem yaşar.
Ama eğer bazı sorunlar çıkmaya başlarsa, ilk yapılan şey, üzerinde " Anlaşmalar
" yazan klasör açılır, o firma ile yapılan anlaşmabulunur ve her iki tarafta o
anlaşmaya koydukları uyumsuzlukların karşılığında neler yazdığını anımsamak
ister ve daha da kötüleşince o cezaları uygulamaya başlar.
Bu noktadan sonra iki şirket arasında aynı frekansı yakalamak gitgide zorlaşır
ve alternatif arayışlar başlar.
İşte ilişkilerde de ben hep benzer şeyler hissederim, yeni birisi, tanışma,
tanıma, sevme, alışma gibi maddeler yerine gelir, ilişki güzel bir şekilde
başlar, sizi rahatsız eden noktalar varsa bile onları o anda görmezden
gelirsiniz, sevginiz,aşkınız, ilginiz her neyse hep daha üstün gelir.
Ne zamanki bir şeyler ters gitmeye başlar, düne kadar görmediğiniz veya görüpte
kendinizce üstünü örttüğünüz şeyler size batmaya başlar, ilk başlarda kabul
ettiğiniz veya kabul eder gözüktüğünüz şeyleri taşımak yavaş yavaş size ağır
gelmeye başlar, sizi daha fazla düşünmeye iter.
İşte bu nokta artık ceza-i şartları uygulamaya başladığınız andır, o andan sonra
yapılan her ters hareket size batar, eskileri düşünüp sıkıntı duyarsınız, artık
sorun aramaya ve bu sorunu ne kadar taşıyabileceğinizi düşünmeye başladığınız
zamandır.
Bu noktadan sonra inanın bana o anlaşmaya devam etmek zordur, çünkü
yanlışlıkları düzeltme eğilimi bile size inanıdrıcı gelmez, hep neden şimdi,
neden ben kırıldıktan sonra diye düşünürsünüz, aslında bu noktadan sonra mantık
devre dışı kalır, bu noktadan sonra kendinize kızmaya başlarsınız, keşke ler
başlar, ki aslında keşke lerin başladığı an aslında bence ilişkinin bittiği
noktasıdır.
Sevgilerimle,
Haluk